مدیران و توسعۀ فردی کارکنان
مدیرانی که (با هر نیتی) مسئولیتِ توسعه‌ی فردیِ همکارانشان را می‌پذیرند و در نقشِ ناجیِ افسانه‌ای و قهرمانِ سازمانی ظاهر می‌شوند، ظلمِ بزرگی به افراد و در نگاهِ کلان‌تر، به سازمان می‌کنند.
آنها، افراد و سازمان‌ها را به خودشان وابسته می‌کنند. به نحوی که با خروجِ آنها از سازمان، فرایند رشد و توسعه‌ی کارکنان، اگر متوقف نشود، با یک سکته‌ی جدی مواجه می‌شود.
مسئولیتِ توسعه‌ی فردیِ من، با من است. مدیرم و سازمان، نقشِ حامی/همراه/راهنما را می‌توانند داشته باشند.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۲ ساعت توسط سجاد رحیمی مدیسه
|
نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ